قبلنا هر وقت تو دسته عزاداری میدیدم بعضیا به جای عزاداری ایستادن و فیلم برداری میکنن یا فقط نگاه میکنن اعصابم خورد میشد که این چه رفتاریه یا عزاداری کن یا برو پی زندگیت اینجا چیزی واسه تماشا نیست

دو سه شب پیش رفتم مراسم،مکان برگزاری سالن ورزشی بود من که رسیدم فقط روی سکوی تماشاگران جای خالی بود رفتم همونجا و مشغول سینه زدن شدم

یه یاد همون بعضیا افتادم دیدم الان شدم شبیه همون ها نه فقط اون یک ساعت دیدم همیشه واسه دین خدا تماشاچی بود ولا غیر.و الا برای امام در غیبت کبری کاری میکردم یا برای غربت دین خدا